Voor het eerst op selfdrive in Afrika

Elke selfdrive in Afrika kent dat moment waarop de stad achter je wegvalt en de weg zich voor je opent. Geen gids om te volgen, alleen je trouwe 4x4, een volle tank en een continent dat je begroet alsof je komst al veel te lang op zich liet wachten. De vraag die we het vaakst horen van reizigers die voor het eerst naar Afrika gaan, is niet waar ze naartoe moeten, maar of ze het überhaupt zelf kunnen. Ons antwoord is altijd: ja.

Hier lees je waar je begint, en hoe.

Je hoeft geen ervaren 4x4-rijder te zijn

Voor een eerste reis hoef je Afrika niet door en door te kennen. Een beetje zelfvertrouwen, gezond verstand en de bereidheid om je aan te passen brengen je een heel eind. En natuurlijk helpt het als ons team op de achtergrond met je meekijkt. We hebben onze routes zelf gereden en zo samengesteld dat ook beginnende Afrika-reizigers ermee uit de voeten kunnen. En, via onze app staan we de hele reis aan je zijde. Elke reis kan bovendien op maat worden gemaakt: makkelijk en rustig voor de één, met meer zand, uitdagendere tracks en technischere stukken voor wie juist wat meer avontuur zoekt.

Begin met een bestemming die zelf rijden makkelijk maakt

Zuid-Afrika heeft binnen zijn grenzen bijna alles wat je van een eerste Afrikareis kunt wensen. Begin in Kaapstad, met de pinguïns van Boulders Beach en de wijngaarden van de Kaapse Wijnlanden om de hoek. Reis vanuit Kaapstad verder de Karoo in, waar historische stadjes als Prince Albert hun klokken een eeuw geleden stil lijken te hebben gezet. De weg slingert daarna langs de Garden Route tot aan een tweesprong: rijd oostwaarts verder naar de Wild Coast, waar groene heuvels afdalen naar de Indische Oceaan, of sla af naar het noorden, richting het bushveld van het Kruger National Park. Stoffige tracks, los grind en hier en daar een flinke kuil in de weg (Afrika is daar gul mee!) horen allemaal bij de reis, en een 4x4 met goede bodemvrijheid neemt ze moeiteloos.

Zuid-Afrika en Namibië zijn de voordeligste safaribestemmingen van het continent, en in hun parken heb je geen chauffeur of gids nodig, al zijn die er altijd als je dat wilt. In Kruger beloont de bush wie vroeg op pad gaat, en elke kilometer daarna is een nieuwe kans om een van de Big Five te spotten. Bij zonsondergang ben je terug in het kamp en laat je de bush over aan zijn nachtdienst.

En dan zijn er de buren. Zuid-Afrika grenst aan zes landen, en twee daarvan liggen er als het ware in genesteld: Lesotho, aan alle kanten omsloten, en Eswatini, bijna helemaal. Veel van onze routes doen één van beide of allebei aan, zodat één reis je naar twee van de laatste drie koninkrijken van Afrika kan brengen. Twijfel je waar je moet beginnen? Dan is onze route Zuid-Afrika, eSwatini Wildlife & Zulukust de route die we beginners het vaakst aanraden.

De beroemdste weg naar Lesotho is de Sani Pass. Het laatste stuk is grind, steil en in strakke haarspeldbochten uit de berghelling gehouwen, waardoor het alleen toegankelijk is voor 4x4's. Het vraagt eerder geduld dan ervaring: een lage versnelling, een vaste hand en, voor passagiers die minder van hoogtes houden, een beetje vertrouwen in de bestuurder. Op de top, zo'n 2.876 meter boven zeeniveau, wacht de hoogste pub van Afrika. Vanuit de ramen strekt de Drakensberg zich uit richting KwaZulu-Natal, Eenmaal boven wil je eigenlijk maar één ding: even blijven zitten en kijken.

Ontdek Namibië in je eigen tempo

Namibië is een land van heel lange wegen en weinig mensen. De vrij eenvoudige, klassieke route vanuit Windhoek begint tussen de rode duinen van Sossusvlei, en de weg loopt door tot hij bij Swakopmund de Atlantische Oceaan ontmoet. Verder naar het noorden ligt de Skeleton Coast, een van de weinige plekken op aarde waar woestijn en zee elkaar raken. Walvisbotten en scheepswrakken lagen ooit verspreid over het strand en gaven de kust haar naam, terwijl Portugese zeelieden haar de Poorten van de Hel noemden. Tegenwoordig liggen de wrakken half begraven in het zand en verdringen zeehonden zich op de rotsen van Cape Cross, allemaal makkelijk bereikbaar voor een selfdriver via de zoutweg ten noorden van Swakopmund. Van daaruit draait de weg landinwaarts, richting Damaraland en de waterpoelen van Etosha.

De grindwegen zijn goed onderhouden en duidelijk bewegwijzerd, en op de wegen die rijden als een wasbord bewijst de 4x4 zijn waarde. We weten welke stukken langer duren dan de kaart doet vermoeden, en plannen je dagen daaromheen. Kun je zelf naar Deadvlei rijden? Jazeker. De weg vanaf Sesriem is geasfalteerd tot aan de laatste parkeerplaats. Daarna volgen nog vijf kilometer door diep zand. Precies het moment waarop de vierwielaandrijving van pas komt, waarna een korte wandeling je naar de pan en zijn eeuwenoude, zwart geworden bomen brengt.

Beleef de ultieme safari in Kenia en Tanzania

Voor veel mensen begon het idee in Oost-Afrika: leeuwen in goudgeel gras, acacia's tegen de lucht en de Grote Migratie. Meer dan een miljoen gnoes, gevolgd door honderdduizenden zebra's, trekken over de vlaktes tussen de Serengeti in Tanzania en de Masai Mara in Kenia. Altijd op zoek naar vers graasland, op een reis die veel ouder is dan de grens die ze onderweg oversteken. Elk jaar komen reizigers van over de hele wereld om het te zien, velen van hen voor het eerst in Afrika. Dit jaar zou jij een van hen kunnen zijn. En geloof ons, het is leuker als je zelf achter het stuur zit!

Onze Kenia-routes beginnen in Nairobi, met directe vluchten vanuit veel Europese steden, waaronder Amsterdam, Brussel en Londen. De kortste, de Kenya Classic, is de route die we aanraden voor een eerste reis. Hij neemt de hoogtepunten mee, van de hellingen van Mount Kenya tot het Naivashameer, waar je in Hell’s Gate langs giraffen fietst, en verder naar de Masai Mara, over wegen die ons team goed geschikt vindt voor beginners. In de Mara gaat de route naar de Mara Triangle, het enige deel van het reservaat waar je zelf mag rijden, met wegen die in zeer goede staat worden gehouden.

In Tanzania vlieg je op Kilimanjaro Airport bij Arusha, en een reis van tien dagen kan je langs Tarangire, de Ngorongoro-krater en de Serengeti voeren. De wegen daartussen zijn stoffige sporen over open vlaktes, met hier en daar een ruw stuk, maar niets waarvoor je een expert hoeft te zijn. En wordt een traject wat uitdagender dan je tijdens een eerste reis zou willen, dan kennen wij een eenvoudiger alternatief. Op de bodem van de krater, in een vulkaan die zo'n tweeënhalf miljoen jaar geleden instortte, leven zo'n 25.000 dieren, waaronder de Big Five. De afdaling kan alleen per 4x4, over steile maar prima te rijden sporen die vanaf de kraterrand omlaag slingeren. 

Wees niet bang om in de wildernis te slapen

Veel van onze reizigers kiezen ervoor te kamperen, sommigen een nacht of twee, maar velen de hele reis. Onze routes kunnen worden afgestemd op de balans tussen kamperen en lodges die bij jou past. Het diner is wat er in één pan past, en de sterren, ver van elke stad, verzorgen de avondvoorstelling. Rond het kampvuur worden oude verhalen verteld, terwijl er stilletjes nieuwe beginnen.

Wat ons bij de onvermijdelijke vraag brengt, en je hoeft je niet te verontschuldigen dat je hem stelt: word ik opgegeten door een leeuw? Het korte antwoord: waarschijnlijk niet. Het is de gesloten tent zelf die je beschermt, niet de hoogte. Dieren zien een dichtgeritste tent als een stevig voorwerp en niet als een maaltijd, op het dak of op de grond. Veel campings, waaronder die in Kruger, zijn bovendien omheind voor extra gemoedsrust. De daktent brengt simpelweg een vlak matras, een briesje en wat afstand tot de mieren en alles wat verder op zes poten loopt. In al onze jaren is niet één van onze reizigers door welk dier dan ook opgegeten, en dat record houden we graag zo.

Kies het seizoen, niet het land

Het beste advies van ons team voor beginners is simpel: vermijd het regenseizoen, niet de bestemming. Elk land in ons aanbod is geschikt voor een eerste selfdrive. Het verschil zit vooral in het seizoen waarin je reist.

 Wat door het jaar heen verandert, is de weg onder je wielen.

In Oeganda maken de drogere maanden van juni tot augustus en van december tot februari de ritten naar Kibale en Bwindi een stuk comfortabeler. In Botswana trekt de droge tijd honderden olifanten naar de oevers van de Chobe, terwijl de regens de route tussen Khwai en Xakanaxa soms helemaal afsluiten en de zoutkorsten van de Makgadikgadi Pans zo zacht maken dat ze grotendeels onbegaanbaar worden. In Tanzania kunnen de lange regens van april en mei de wegen tussen de parken in modder veranderen.

Regenval en waterstanden verschillen van jaar tot jaar, maar het landschap blijft hetzelfde. Ons team heeft deze routes door de jaren heen in vele seizoenen gereden, dus we weten welke sporen begaanbaar blijven en wanneer je beter de lange weg kunt nemen. Valt je reis dus in de regentijd, dan is er geen reden tot zorg: veel van onze reizen worden per seizoen omgelegd, want het leven wacht niet op het droge seizoen. Wij helpen je met het waar en wanneer.

Madagaskar is makkelijker te ontdekken dan je denkt

Madagaskar volgt zijn eigen ritme, en het duurt niet lang voordat je daarin meegaat. Het grootste deel van de dieren leeft nergens anders op aarde, en het tragere ritme gaat samen met vriendelijkere prijzen, van kraampjes langs de weg tot een paar prachtige lodges. De RN7 is de natuurlijke kennismaking: één lange weg zuidwaarts vanaf Antananarivo, door rijstterrassen en hooglanddorpjes, langs de ringstaartmaki's van Anja, naar de zandsteenkloven van Isalo. Met maar één weg om te volgen kost verdwalen echt moeite.

In het westen ligt de Laan van de Baobabs, misschien wel het beroemdste uitzicht van het land. De wilde kust eromheen is een wereld van zandsporen en rivierovergangen die de regen elk jaar opnieuw vormgeeft. Daarom hebben we een route ontworpen met een lokale navigator die tijdelijk bij je in de auto stapt, zodat zelfs deze hoek van Madagaskar zich opent voor wie voor het eerst gaat. En wanneer het tijd is om de weg in te ruilen voor het witte strand, ligt Nosy Be maar een korte vlucht verderop.

De wegen kunnen je verrassen, en af en toe vragen ze net iets meer van je. Toch duikt er ergens tussen het laatste inpakken van de daktent en het inklappen van de campingstoelen steeds weer één vraag op: waar gaan we hierna naartoe?

‍Waar gaan we hierna naartoe?

Laat dit een geruststelling zijn: velen zijn je op deze wegen voorgegaan, en na jou zullen er nog veel volgen. Je bent zeker niet de eerste die zich afvraagt of zelf rijden door Afrika wel iets voor hem is. Afrika is wild. Afrika is onvoorspelbaar. Maar Afrika is ook gastvrij en heeft de bijzondere eigenschap dat het reizigers met een open blik maar moeilijk weer loslaat. De wegen zullen je soms verrassen en af en toe iets meer van je vragen. Maar ergens tussen het voor de laatste keer inklappen van de daktent en het opbergen van de campingstoelen duikt bijna altijd dezelfde vraag op: waar gaan we de volgende keer naartoe?

‍